زلزدن به آسمان شب، يكي از عادات بشر اوليه بود كه با پيشرفت علم و پرت شدن حواس آدمها از بالا به پايين، كم و بيش از سرش افتاد.
با اين حال اما هنوز زيادند آدمهاي پايهاي كه گذشته از دلمشغوليهاي علمي و وقتي همه خوابند، در آسمان شب، دنبال لكه نورهاي كوچك و بزرگ، چشم ميدوانند. چند سالي است كه جمعي 3 نفره، در نمايشگاههاي عكس گروهي، عكسهايشان را از آسمان شب و اتفاقات نجومي به نمايش ميگذارند.
اشين دانيلي ذكريان، بابك امين تفرشي و سياوش صفاريانپور چند وقت پيش در هفتمين نمايشگاه داخليشان با عنوان «سفر شبانه» عكسهاي نجومي خود را در كافه گالري ماه مهر به تماشا گذاشتند. بين عكسهاي نمايشگاه، در كارهاي اشين دانيلي ذكريان بيشتر از بقيه به فرم عكس توجه شده بود و جالب است كه در اكثر آنها يك اتفاق نجومي يا بخشي از آسمان شب، كنار بنايي باستاني نشسته بود.
ذكريان درباره نگاه خودش به اين تلفيق ميگويد: «در شب، جلوه ماورايي اين آثار بيشتر ميشود؛ انگار روح سازندگانشان با آسمان پيوند خورده. بناهاي قديمي در ايران زياد است و اين آثار نشان ميدهد كه هر چند اقوام گوناگوناند اما ستارههاي بالاسرشان ديده ميشوند و به نوعي آدمها را به هم نزديك ميكنند».
از اين عكاس 30ساله درباره دشواريهاي عكاسي طبيعت و نجوم ميپرسم؛ «بايد خودت را براي اقامت در طبيعت آماده كني؛ بتواني با مردم محلي خوب ارتباط بگيري و تحمل بدي آب و هوا را داشته باشي. بعضي وقتها شاتر دوربين احتياج به 2 تا 3 ساعت باز شدن دارد و گاهي با 12 تا سهپايه در هوايي با دماي 20- درجه سانتيگراد عكاسي ميكرديم».
انتشار مجله نجوم در سال71 باعث آشنايي اعضاي اين گروه با هم شده و تا به حال آثارشان را در مقر يونسكو در پاريس، استراسبورگ و شهر فريولي ايتاليا به نمايش گذاشتهاند.
ماهگرفتگي آذر82 در تختجمشيد، شبيه نقاشي است. عكاس ميگويد: «زمان گرفتن اين عكس هوا خيلي سرد بود. سرخي ماه هم به خاطر انعكاس سايه زمين روي ماه در هنگام ماهگرفتگي است.»
رنگ سبز و بافت ديوار به اضافه حضور يكباره ماه در قاب، تصوير وهمآلودي ساخته. اين عكس يك ديوار خشتي نيمهويران در ابيانه است؛ رنگ سبز هم به خاطر تأثير نور مهتابي فلورسنت در سرعتهاي پايين بر فيلم است.
ماه در قاب دروازه ملل تخت جمشيد. اين دروازه در زمان خودش مسقف بوده. عكاس ميگويد: «در اين عكس در غياب سقف، همه ملتها به آسمان دعوت شدهاند». آن آدمي هم كه در عكس پايين ايستاده يكي از اعضاي گروه فيلمبرداري است و كار تصادفا مقياس عكس را هم نشان ميدهد
گذشته از كوههاي پربرف و مقبره كورش و ماه، اين عكس يك نقطه ديدني هم دارد؛ پرندهاي كه آن بالا سمت راست مقبره نشسته. عكس، مراحل شروع ماهگرفتگي در دي ماه79 را نشان ميدهد.
با آنكه شاتر 20 ثانيه باز بوده ولي اين شاهين شكاري از جايش جم نخورده است. عكاس ميگويد تا به حال موردهاي مشابه اين هم بوده؛ وقتهايي كه انگار يك محافظ ميآيد و حواسش به كار آدم است.
صور فلكي شكارچي و ماهگرفتگي آذر82. اين عكس، هم يك اتفاق نجومي را نشان ميدهد و هم يك عنصر باستاني دارد و هم تركيببندي خوب.
تكيه امير چخماق يزد. شايد با فتوشاپ هم بشود همچين كاري كرد اما اين عكس يك تركيب نگاتيوي است؛ اول از خود تكيه در شب عكس گرفته شده و بعد مراحل طلوع ماه بهطور جداگانه روي همان نگاتيو عكاسي شده. به گفته عكاس براي گرفتن رد طلوع ماه، هر 3دقيقه يك بار بايد عكس گرفت.
براي نشان دادن محل ستاره قطبي در آسمان و ردّ ستارهها در اثر حركت زمين، نزديك به 2ساعت و نيم شاتر بازمانده. اينجا كاخ كورش در پاسارگاد است. نور ماشينهاي گذري و روستاهاي اطراف محوطه روي ستونها افتاده و خورشيد هم دارد كمكم بالا ميآيد.
