دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385
|
کارهای پائولو دالپونته، كاريكاتوريست ايتاليايي
نجار سوررئاليست |
|
|
اهل تورينو است، تابهحال بيشتر از بيست جايزه معتبر بينالمللي برده. 49 ساله و شغل اصلياش نجاري است.اينها مشخصات پائولو دالپونته، كاريكاتوريست ايتاليايي است كه دو سال پيش به ايران آمد و از آن به بعد، عضو يك گروه كاريكاتور ايراني به نام شير اوژن شد. دالپونته كه به جز يك دوره كوتاه آموزشي، تحصيلات آكادميكي در زمينه هنر ندارد، تقريباً هر سال به يك كشور دعوت ميشود و حال و هواي متفاوت كارهايش به خوبي، آنها را از بقيه آثار يك نمايشگاه متمايز ميكند. دالپونته با تركيب عناصر تصويري آشنا، موقعيتهاي غريبي خلق ميكند و تجربه تازهاي از اشيا و تصاوير را پيش چشم بيننده ميگذارد.
متوجه خشونت اين كتابخوران هستيد؟
كاريكاتوريستها زياد با سوژه آدمي كه دارد غرق ميشود، ور رفتهاند و معمولا چيزهاي متنوعي هم به طرف غريق پرت ميشود، اما اين يكي ديگر، آخر غرابت و گنگي است؛ موس!
فوتبال در ماهيتابه. اين يكي ديگر ثابت ميكند كه فوتبال در ناخودآگاه طراح سوررئاليست ايتاليايي جا خوش كرده
انگار سينما كتاب را چلانده
تركيب دو تا نشانه كه به لحاظ فرم بصري شبيه هم هستند، ولي به لحاظ حسي كاملا متضادند؛ منظور همان تضاد آزادي، پر و پروانه با دستبند و زندان است
وقتي يك نفر اهل تورينو و بچه محل يوونتوسيها باشد هر كار كند نميتواند بيخيال توپ و فوتبال شود البته ضربدر روي شيشه هشداردهنده است و ظاهرا بايد از توپ حذر كرد. شايد اين توپ آزمايشاش را جواب داده و گذاشتهاندش كنار يا اينكه...
وضعيت غافلگيركنندهاي است. اينكه درست از دل يك تخممرغ، نه يك موجود كه يك درخت كاج، بيرون بزند، آدم را ياد تجارب سوررئاليستها در نقاشي مياندازد. | |
|
|
نوشته شده توسط رضا مختاری در ساعت 23:57 |
لینک
|
