آدم بزرگ‌ها  

لي لي پوتي هاي قصة گاليور را حتما مي شناسيد. آدم كوچولوهايي كه همه چيزشان از لحاظ آدم بودن به گاليور مي رفت جز ابعادشان. غول هايي هم كه بعدش گاليور به تورشان خورد، همين طور بودند. حالا تصورش را بكنيد، يك نفر بيايد مجسمة آدم هايي را بسازد كه به شدت واقعي به نظر مي رسند، با اين تفاوت كه بعضي شان اندازة غول  هستند و بعضي هاشان كوچك تر از ابعاد آدم هاي معمولي. و تازه اگر كوتوله ها يا غول هاي قصه ها به خاطر لباس يا سرو وضعشان با آدم هاي معمولي فرق داشتند، اين مجسمه ها كاملا شكل آدم هاي امروزي باشند و حتي لباس و مدل مو و كفش شان درست شبيه خود ما باشد. ران موئك در سال 1997 زحمت اين كار را كشيد. اين عروسك ساز، مجسمه اي ساخت به نام پدر مرده كه ابعادش دو سوم ابعاد يك آدم معمولي بود و مردي مرده را نشان مي داد كه دراز به دراز افتاده. موئك براي واقع نمايي اين كار تا آن جا پيش  رفته بود كه موهاي خودش را روي سر اثر كاشته بود. او توجه خيلي ها را با اين كارش جلب كرد و اين عملا آغاز كار او به عنوان يك هنرمند بود. بعدها به كارش ادامه داد و كارهايي چون زن حامله، پسر، ماسك هاي يك و دو، فرشته و... را ساخت.